Het Pukkelpopdrama zoals ik het ervaren heb

Iedereen die Pukkelpop 2011 bezocht heeft heeft zo zijn verhaal. Ik heb ook even genoteerd hoe ik de ramp ervaren heb.

Het was goed weer en we hadden net een mexicano gegeten. Omdat het wat begon te regenen zijn we onder de luifel naast de boiler gaan staan. Even later zagen we het onweer op ons afkomen. De lucht sloeg geelgroen uit en we zagen een hele donkere wolk die tot de grond reikte op ons afkomen. De wind zette op en de regen was enorm. Omdat we aan de rand van de tent stonden kregen we regelmatig een slag water in onze rug. Niet veel later kwam daar ook hagel bij. Mensen gingen hurken en gebruikten ons als schild tegen de hagel. Ik vervloekte het nog dat we aan de rand stonden en zo de regen pal op ons kregen.

De muziek van Netsky bleef spelen wat ik eigenaardig vond. Iedereen was zijn best aan het doen om zich te beschermen tegen de hagel. De wind zette steeds meer op en de speakers begonnen te kraken en lieten het met momenten afweten. Plots merkte ik dat er iets gebeurd moest zijn. Sommigen hadden een krak gehoord. Dit kan ik me niet herinneren. Ik weet alleen dat ik naar boven moest kijken. Daar zag ik dat een balk doormidden was gebroken en nog in de lucht hing. Onmiddellijk schoten me de beelden van het instorten van het podium op de Indiana State Fair te binnen. We moesten daar weg en wel meteen. Olivier begon ook te lopen richting Vlaams Kruis. De hagel sloeg van rechts aan. Het was ondraaglijk en het was moeilijk om iets voor je te zien. Plots zag ik Olivier naar links lopen en onmiddellijk daarna deed ik dat ook. Daardoor gingen Jens en ik een andere kant uit dan Oliver. Onderweg besefte ik dat ik Olivier niet meer zag. Maar teruglopen pal in die hagel was geen optie. Een aantal Heras hekken aan de Dance Hall waren omgewaaid en verschillende mensen liepen die richting uit. Rechts van me zag ik een omgevallen hek met een jongen onder die aan het schuilen was. Daar ben ik ook onder gekropen. Jens had me niet zien stoppen en was verder gelopen en is in de regen en hagel blijven staan. Ik had de moed niet om hem te gaan zoeken omdat de hagel te vreselijk was. Met mijn rug probeerde ik het hek omhoog te duwen zodat er meer mensen onder konden kruipen. De hagelbollen sloegen hard op mijn rug door het doek dat aan het hek gebonden was. Uiteindelijk kwamen er steeds meer mensen onder het hek gekropen. Het verwonderde me wel dat ik niet weggedrumd werd en dat er sommige gewoon voor het hek bleven staan in de hagel. Ondertussen bibberde ik zowat de botten uit mijn lijf maar ik was niet de enige. Zachtjesaan begon de hagel te minderen. Tot mijn vreugde zag ik plots Jens passeren en ben hem achternagehold. Aan de andere kant van de opening in de afrastering stonden mensen die een hek boven hun hoofd hielden. Daar zijn we bij gaan staan. 

De hagel stopte en de regen minderde hevigheid. Zachtjes aan begon het terug licht te worden. Mijn GSM was doornat maar werkte nog. Omdat ik dat zo wilde houden heb ik hem uitgeschakeld. We konden ondertussen zien dat de luifel was gebroken en op de grond neergekomen. Het verwonderde me enerzijds dat de constructie er nog stond. Mijn gedacht was dat het zeer traag naar beneden gekomen was en dat er niemand gewond zou geraakt zijn. Later bleek dat er een koppeltje het leven heeft gelaten omdat ze op die plaats stonden.

Het water stond overal tot aan ons enkels. Een muis had de zondvloed overleefd en sprong over de weide. Enkele vrolijke festivalgangers maakten de weg vrij voor de muis zodat die in veiligheid kon komen.

Aan het Vlaams Kruis vonden we Olivier niet terug. We zijn nog wat blijven staan om op hem te wachten.

De crew van Pukkelpop spande ondertussen de volledige plaats onder de luifel af met een lint.

Omdat we Olivier niet zagen besloten we naar de camping te gaan. De enige unieke plaats die we gemeenschappelijk deelden. Het GSM netwerk was verzadigd. Jens nam ondertussen foto's van de beschadigde bomen en tenten. Hoe verder we de uitgang naderden hoe groter de ravage werd. De ingang naar de Marquee en Main stage was omgewaaid, omgewaaide bomen leunden tegen elkaar. Overal mensen die het water probeerden door te komen. Overal crew die verslagen rondkeek op het gebeuren, maar alles wel in goede banen probeerde te leiden. Door de ingang gekomen zagen we dat een tent van Petit basar gescheurd was. Ik zocht de Chateau tent maar vond het niet. Enkel het onderste zeil van de tent verraadde waar Chateaux had gestaan. De speakers hingen nog recht maar de middelste constructie die het zeil omhoog hield was weg. De Kempische steenweg was volledig afgezet voor autoverkeer. De camping was één modderpoel en het dakzeil van de ingang was weggeblazen. Omdat iedereen naar zijn tent wou waren de toegangswegen volledig verzadigd. We beslisten uiteindelijk om toch aan te schuiven in de rij. Overal zagen we mensen die hun tent opkraamden, mensen die hun tent aan het hozen waren en mensen die nog een stevig feestje aan het vieren waren. De referentiepunten om onze tent terug te vinden zoals partytentjes waren verdwenen. Toch vonden we onze tent snel terug en godzijdank Olivier stond bij de tent. Hij had de tent samen met een campinggenoot terug op poten gezet omdat ze gedeeltelijk was ingezakt. De tent was nat maar al ons gerief lag op een matras waardoor alle kleren en slaapzakken droog waren.

Onze buren hadden minder geluk. Heel veel tenten waren gewoon weg of ingezakt.

We wisten niet wat we moesten doen en het GSM-netwerk was nog steeds verzadigd. Twee meisjes uit West-Vlaanderen die een eindje verder van ons stonden vroegen om te helpen om hun tent op te vouwen. Ze hadden dezelfde tent als ons en hoopten dat we zouden kunnen helpen. We wisten niet hoe het moest maar hebben het toch met wat geluk in orde gekregen.

We bleven proberen te bellen maar het lukte niet. We kregen geen informatie. Er waren geruchten dat er zes doden gevallen waren en dat de Marquee volledig ingestort zou zijn. Een scherm dat op de camping stond werd terug hersteld maar er verscheen geen nuttige informatie. Enkel dat we moesten opletten voor dieven. Zelfde melding als die morgen.

Gelukkig had ik de oortjes van mijn gsm meegebracht. Hierdoor konden we naar FM-radio luisteren. Rond 21u hoorden we dat Chokri een persconferentie ging geven. Dat er doden gevallen waren was nu officieel. Het festival was afgelast voor de rest van de dag. Dat vonden we niet meer dan logisch. Men ging alles doen om het festivalterrein terug veilig te krijgen om de volgende twee dagen verder te kunnen doen. Dit leek me een onmogelijke taak. Maar gaf ons een reden meer om toch te blijven. De volgende dag hoorden we telefonisch dat de organistoren hadden beslist Pukkelpop 2011 af te gelasten.

De organisatie stuurde ondertussen mensen over het terrein om de kampeerders te vragen zo snel mogelijk het terrein te verlaten. Dat deden we dan ook.

Gepost: 2011-08-21 20u52


Gelijkaardige posts


Reacties

Er werd nog niet gereageerd.

Reageren op dit artikel is niet meer mogelijk.